ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
337
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
سنك با اين روغنها بدهى شايذ « 1 » نيز و اين آشام بامداذ بكاه بايذ و از بس به دو ساعت كشك آب خورذ با بنفشه برورده بشكر و روغن باذام شيرين و شبانكاه اسبغول « 2 » خورذ « 2 » و صمغ عربى و كل ارمنى جنانك مقلياثا بوذ « 3 » با « 3 » شراب آبى و كل ارمنى نافع است به كار ريش شوشه خشك كند ترّيها و كوشت برآرذ باز اكر خون برآيذ ازين قرص بايذ « 4 » [ صفت قرص كل مختوم ] « 5 » بكيرذ كل مختوم سه درم سنك كل ارمنى و نشاسته و كل سرخ از هر يكى جهار درم سنك كهربا و مورد دانه « 6 » از هر يكى شش درم سنك تخم بابرك و سرطان سوخته از هر يكى ده درم سنك بسّد و كثيرا و طباشير و شاذنه از هر يكى بنج درم سنك صمغ عربى و صمغ بادام و ربّ السوس از هر يكى ده درم سنك جمله اينهمه « 7 » داروها بانزده بوذ « 8 » بكوبذ و ببيزذ و با آب « 9 » باران جمع كند يا به آب كل تازه يا به آب بابرك و اين قرص را باب خيار يا به آب باران جمع « 10 » كند يا به آب خيار بادرنك و « 11 » در غذا بابرك دارد « 12 » با كدو بخته بوذ يا نرسك سرخ « 11 » بىبوست يا برك اسبغول بخارى اعنى لسان الحمل و آب باران خورذ بجاى آب يا آن اب « 13 » كه بوى فرغار - كرده بوذ صمغ عربى و كل ارمنى و طباشير و جلّاب نيك بوذ نيز كى با برك كل تر كرده بوذ كى ما شراب كل كوييم و دايم به دهان بدارذ كل ارمنى و صمغ عربى و « 14 » به سينه برنهذ اين قيروطى كه از روغن كل كرده - بوذ و آب برك با پرك نيك بوذ و آب عصا الراعى نيك بوذ . و كر سرفهى
--> ( 1 ) - ف : شايذش ( 2 - 2 ) - ف : خوذ ( 3 - 3 ) - يا ( 4 ) - ف : « بايذ » ندارد ( 5 ) - از « ب ه » افزوده شد در اصل خوانده نمىشود . ( 6 ) - ف : موردانه . ( 7 ) - ف : « همه » ندارد ( 8 ) - ف : بوند ( 9 ) - ف : و باب ( 10 ) - ب ه : حل ( 11 - 11 ) - ف : و غذا پابرك دارد يا كدو بخته يا نرسك سرخ ( 12 ) - ب ه : كه ( 13 ) - ف : « يا آن آب » ندارد . ( 14 ) - ف : افزوده . كل ارمنى و طباشير و جلاب نيك بوذ نيز كه با كل تر كرده بوذ و كر .